Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

(δια)graffiti > Ασπρη Πέτρα Ξέξασπρη



Οι επόμενες δράσεις μας ήταν πολύ ενδιαφέρουσες γιατί υπήρξαν αντιδράσεις απο παιδιά που ασχολούνται με το Γκράφιτι και παρεξήγησαν το τίτλο (δια)graffiti.


Η δράση μας είχε σαν σκοπό να καθαρίσουμε διάφορα κακόγουστα σπρέι που είχαν ψεκαστεί πάνω σε μνημεία της πόλης μας και που ενώ μπαίναμε στην Μ.Εβδομάδα κανείς δεν είχε κάνει κάτι για να τα καθαρίσει.




Απο την πρώτη στιγμή δεχθήκαμε διαμαρτυρίες στο FB απο τα παιδιά τα οποία το πήραν προσωπικά το θέμα και παρόλο που προσπαθούσαμε να τους δώσουμε να καταλάβουν τι θέλαμε να κάνουμε ,αυτά σαν να μην ήθελαν να ακούσουν.


Η ελευθερία του καθενός είναι σημαντική και απαραίτητη σε κάθε πολιτισμένη κοινωνία αλλά αυτό μέχρι του σημείου που δεν ενοχλεί τους άλλους και το γεγονός όπου το Γκράφιτι είναι τέχνη δεν σημαίνει ότι όποιος ψεκάζει είναι και καλλιτέχνης. 






Βέβαια αυτό το ζήτημα λύθηκε με την βοήθεια του καιρού και αφού την ημέρα της δράσης μας έβρεχε αποφασίσαμε να  την μεταφέρουμε για Μ.Τετάρτη.






Την ημέρα της δράσης έκπληκτοι είδαμε αρκετό κόσμο που είχε ήδη αρχίσει το καθάρισμα απο το πρωί και ήταν αρκετοί απο αυτούς απο μια άλλη ομάδα με το όνομα Πολιτών Εξουσία.




Το θέμα ήταν πολύ όμορφο όταν έβλεπε κάποιος να λειτουργούν αυτοί οι εθελοντές με πάθος και ανάγκη να προσφέρουν στο σύνολο και που το έκαναν τόσο οργανωμένα λες και αυτή ήταν η δουλειά τους.






Μετά απο τρεις περίπου ώρες η εικόνα ήταν πολύ διαφορετική και η φωτογραφική αποτύπωση του Μάρκου και του Γιένς καθώς και το βίντεο του φίλου μας ου Γιάννη το αποδεικνύουν περίτρανα.






Κούλουμα με τους Καντουνίστας

Το να γνωρίζεσαι με κάποια άτομα μέσα απο μία δράση εθελοντισμού είναι ενδιαφέρον και συνάμα και σχετικά εύκολο.
Δηλαδή κλείνεται το ραντεβού για την δράση και μετά από κάποιο ες σύντομες οδηγίες ο καθένας κάνει αυτό που του αντιστοιχεί δηλαδή καθαρίζει ,σκουπίζει και τελειώνει μέσα απο μια θετική ενέργεια που είναι αιωρούμενη στον χώρο ,αλλά δεν υπάρχει χρόνος για να γνωρίσει και τους άλλους εθελοντές λίγο καλύτερα.
Μέσα απο αυτήν την σκέψη αποφασίστηκε και η δράση Κούλουμα με τους Καντουνίστας ,δηλαδή να κάνουμε κάτι για μας τους ίδιους πηγαίνοντας σε ένα μέρος στο ύπαιθρο για να κάνουμε το πικ νίκ μας και να πετάξουμε τους χαρταετούς μας με τους καινούργιους μας φίλους μέσα απο τους Καντουνίστας.


Το ραντεβού μας κλείστηκε για τον Αη Γιάννη το πρωί της Καθαράς Δευτέρας και με παιδικό ενθουσιασμό συναντηθήκαμε καμία 15αριά απο μας για να πάμε στο Λιβάδι του Ρόπα σε σημείο που είχαμε εντοπίσει μερικές μέρες πρίν.

Ηταν όμορφα και παράξενα συγχρόνως γιατί είναι κάποιες μέρες τον χρόνο που τις περνάμε με τους πολύ δικούς μας,οικογένεια και φέτος αποφασίσαμε να περάσουμε μια απο αυτ'ες τις μέρες με φίλους νέους.

Τα φαγητά που έφερε ο καθένας απο το σπίτι του,το κρασάκι και τα χαμόγελα έρεαν μέχρι το απογευματακι όταν λίγο ο αέρας λίγο η νύστα μας ανάγκασε να επιστρέψουμε στα σπίτια μας ο καθένας για να ξεκινήσουμε αυτήν την βδομάδα απο Τρίτη πλέον...